Column Mitchell van der Koelen: Het is geen mascaraborstel.
Reclame, het is een blijft een interessant fenomeen. Van verveling zappend stuitte ik afgelopen week op een reclame van een product dat zó revolutionair is, dat het de wereld zal gaan veranderen. Althans, als wij de reclamemakers moeten geloven. Het is de experts van een bekend cosmeticamerk namelijk gelukt om de haren van hun mascaraborstels met maarliefst 40% te verlengen, hetgeen zorgt voor een resultaat dat zijn weerga niet kent.
Is het vreemd dat ik dit een beetje verontrustend vind? De reclame wordt gebracht met een grandeur die de kijker moet doen geloven dat aan deze innovatie jaren van onderzoek vooraf zijn gegaan. Bovendien fungeert als boegbeeld ongetwijfeld één of ander wereldberoemd topmodel dat ik niet ken. Kortom: buiten de ongetwijfeld exorbitante ontwikkelingskosten van het product zelf, zal de reclame ook een flinke zak duiten hebben gekost. Dat laatste geloof ik maar dat eerste is louter wat de fabrikant ons wil doen geloven. Ons, het domme TV-volk. Gênant. Moet u zich voorstellen: de reclame- en PR-afdelingen van deze producent draaien overuren en budgetplafonds worden overschreden… en dan is dit het resultaat: een lullig borsteltje dat 40% groter is dan zijn voorganger. “Wow Mike, het is ongelofelijk!”. Als dit het beste is waarmee de cosmeticawereld kan komen, moeten zij zich ernstig zorgen maken. Ténzij een significant percentage dommelingen dit ook werkelijk gelooft. En dat is misschien nog wel het trieste: het nieuwe wonderborsteltje zal waarschijnlijk nog zorgen voor een verkoopimpuls ook. Wat worden de dames dan voor de gek gehouden. Als mijn vriendin haar mascara morgen zou aanbrengen met de nieuwe borstel, durf ik er mijn linker long op te verwedden dat ik het verschil niet zie. Schat, als je dit leest: niets persoonlijks hoor, jouw ogen zien er altijd prachtig uit. Enfin, hetzelfde trucje probeert men bij mannen: met veel bombarie wordt een nieuw scheermesje geïntroduceerd met niet minder dan vier mesjes. Een half jaar later wordt deze wonderrazor vervolgens weer afgelost door een opvolger – waarbij tijdens de ontwikkeling kosten noch moeite werden gespaard – met…. houd u vast: VIJF MESJES! Het is bijna niet te bevatten. De knulligheid waarmee de fabrikant toch weer aan ons probeert duidelijk te maken dat dit echt een hele knappe prestatie is, is even aandoenlijk als meelijwekkend.
Ik kan mij af en toe flink ergeren aan de auto-industrie. De (soms terechte) kritiek op ons aller stalen ros doet mij vaak pijn, maar ik ben wel blij dat ik werk in een wereld waarin échte innovatie momenteel hoogtij viert en zich onderscheidt van zielige trucerij voor het hersendode klootjesvolk. En daarom een ode aan échte innovatie. Een ode aan downsizing, remenergieregeneratie, navigatiesystemen met Google Earth beelden, volautomatische parkeersystemen, automatische start/stopsystemen, bestuurderswaarschuwingsystemen, botspreventie, knie-airbags, alternatieve aandrijvingen en meer van dat soort zaken die ten minste écht een verschil maken.
2 Reacties
Voeg een reactie toe
Gabriela
Geplaatst op: 12 oktober 2010 om 14:51
Grrr…mag geen puntjes op de e, en een onmogelijk wachtwoord…
Maar goed, kwam om te zeggen dat ik dus altijd in die mascara praatjes trap. Ron ziet ook echt niet het verschil
Al zegt hij van wel, als ik zeg dat ik nieuwe heb, hahaha!
Mooi geschreven column Mitch!
abbes
Geplaatst op: 16 oktober 2010 om 11:45
Wat een ongelooflijk mooi stukje meneer Michell,
Inderdaad, je kan de mensen veel doen geloven als je het maar mooi brengt.De fabrikanten blijven deze de reclame-campagne herhalen omdat het werkt, geef ze onglijk!