Afbeeldingen

Video review

Bekijk ook ons Youtube kanaal

Dat leuk en zuinig rijden samen kunnen gaan zonder daarbij comfort op te offeren bewijst deze Mini. De aankoop van een Mini is vooral een emotionele keuze maar deze versie is ook rationeel heel goed te verantwoorden.

De Mini One is een auto die meestal op basis van emotie wordt gekocht. Zijn rijke historie, aantrekkelijke rijeigenschappen en trendy uiterlijk maken van de Duitse Brit een gewild hebbeding, met name in de betere kringen en onder de fashionista’s van onze samenleving. Mini scoort op emotie maar de huidige markt vraagt om een andere aanpak. Vandaar dat Mini het aanbod naar beneden heeft aangevuld. De 55 kW/75 pk sterke versie van de One fungeert als instapper. Hij beschikt over een efficiënte 1,4 liter motor en brandstofbesparende technieken. Het levert de auto een gemiddeld verbruik van 5,3 l./100 km. en energielabel B op hetgeen resulteert in 20% bijtelling. De auto kent bovendien een instapprijs van nog geen 18.000 euro. Deze Mini One moet emotie aan ratio koppelen maar Is dit nog wel een echte mini?

Exterieur

Een groot deel van zijn succes dankt de Mini aan zijn excentrieke vormgeving. Hij ziet eruit zoals een sportieve compact eruit hoort te zien: gedrongen en aangenaam “dik”. De nieuwe 55 kW instapversie vormt hierop geen exceptie. Ondanks dat het sportieve potentieel van deze versie een stuk bescheidener is dan dat van zijn sterkere
Cooper-broers, beschikt hij toch over hetzelfde sportieve uiterlijk dat slechts op details afwijkt. Wie de One 55 kW in de basisuitvoering bestelt, moet het stellen zonder lichtmetalen velgen en verchroomde grille. Mini komt klanten die hun auto sportief willen aankleden tegemoet met het “Earl Grey”-pakket. Onze testauto was voorzien van dit pakket dat bestaat uit 15 inch lichtmetalen velgen, donkergrijze Earl Grey-lak, witte knipperlichten en de striping op de flanken van de auto. Het pakket vergt een investering van 1.000 euro maar het zorgt ervoor dat de One alleen nog door echte kenners als basisversie kan worden herkend.

De Mini One kreeg in 2006 een kleine restyling waarbij met name het nieuwe front opviel door de grotere grille en grotere koplampen. De vormgeving van de auto is eigentijds en beslist uniek; wij kunnen het ons niet voorstellen dat de auto met een ander merk wordt verward. Mini verdient lof voor het feit dat de auto is voorzien van een geheel eigentijds uiterlijk dat zich onderscheidt van het origineel zonder dat de karakteristieke eigenschappen van de oer-Mini verloren zijn gegaan.

Interieur

Binnenin de Mini is het uitbundigheid dat de klok slaat. En over klokken gesproken: de centrale klok met daarin verwerkt de snelheidsmeter en brandstofmeter is dé blikvanger in het binnenste van de compacte Brit. Wat is dat ding groot zeg. Op de vorige generatie was hij al niet bepaald bescheiden maar bij de update in 2006 heeft Mini er nog een schepje bovenop gedaan. Er valt gerust wat te zeggen voor de mening dat deze klok als over the top mag worden beschouwd, maar het is wel weer een element dat deze Mini tot een herkenbare en unieke auto maakt. Want die herkenbaarheid geldt ook voor het interieur: ook hier kunnen wij geen ander model bedenken dat een soortgelijk interieur heeft.

De huidige generatie mag dan wel een uitbundig interieur hebben, het is wel iets rustiger geworden ten opzichte van dat van de vorige generatie. In eerste instantie mag het dashboard dan wat rommelig overkomen, de ergonomie ervan blijkt in de praktijk in orde. De knoppenclusters zijn separaat gegroepeerd waardoor de bediening van de auto weinig studie behoeft. Hoogtepunten worden gevormd door de futuristische “sleutel” en de bijbehorende startknop en de klassieke tuimelschakelaars voor de bediening van onder andere de ramen en achterruitverwarming. Hoe gaaf de grote centrale teller dan ook mag zijn, hij is gewoon niet zo handig. Het is handiger en veiliger voor de bestuurder om alle relevantie informatie recht voor zich te hebben. De afleesbaarheid van de centrale klok is goed maar de blik moet te veel van de weg worden afgewend om de informatie te zien. De One biedt zijn bestuurder desondanks een uitstekende werkplek door de aangename stoelen, fijne zitpositie en fraaie vormgeving.

Ruimteaanbod

Het fraaie design van de Mini kan veel mensen weliswaar bekoren, feit is dat de vorm van de auto dikwijls wordt geprevaleerd boven de functie. Nu zouden wij dit direct als een minpunt van de auto kunnen bestempelen maar één en ander dient wel in de juiste context te worden geplaatst. Er zal geen gezin te vinden zijn dat een Mini One op de
shortlist voor een nieuwe auto heeft staan. Deze auto wordt doorgaans gekocht als tweede auto of door kinderloze stellen, vermogende singles en andere vrije vogels. De auto biedt qua ruimte wat deze doelgroepen mogen verwachten: de bestuurder en passagier beschikken over voldoende been-, hoofd- en bewegingsruimte. Ook langere
personen zitten prima in de Mini One. De achterbank is echter alleen geschikt voor jonge kinderen of als extra opbergruimte; het korte achtersteven van de Mini biedt namelijk niet al te veel ruimte voor bagage.

Door de sportieve zit en het forse dashboard ervaart de bestuurder geen overdadig gevoel van ruimte binnenin de auto maar dat is geen probleem. De Mini voelt gesloten, veilig en solide. Het zicht naar buiten is door het lijnenspel, en met name door de lage voorruit, matig. Wie bij het stoplicht vooraan staat, zal ver voorover moeten buigen om de verkeerslichten boven de weg te zien.

Prestaties, rijeigenschappen en comfort

Voor de aandrijving van de auto zorgt een 1.4 liter viercilinder krachtbron die een maximumvermogen van 55 kW/75 pk en een maximumkoppel van 120 Nm levert. Het leeggewicht van de auto bedraagt 1035 kg. en dus moet elke pk 13,8 kg. met zich meeslepen. Ter illustratie: bij de instapversie van de Mini Classic bedroeg dit 10,6 kg. per pk. Dat de motor flink moet worden aangespoord om de auto vlot in beweging te krijgen, is dan ook geen verrassing. Verwacht van deze Mini dan ook geen flitsende prestaties. Alleen in de tweede versnelling krijgt de bestuurder desgewenst een bescheiden duwtje in de rug maar daarmee is de koek op.

Deze versie is echter niet sportief bedoeld. Mini benadrukt dat deze instapversie het vooral moet hebben van zijn zuinige karakter en dus zullen wij de auto niet afrekenen op zijn gebrek aan pit. De motor houdt zich mooi stil en toont – zolang de naald van de toerenteller niet onder de 2.000 tpm. duikt – een soepel karakter. Ook deze instapversie wordt geleverd met een handmatige zesbak. Deze zorgt ervoor dat de auto voldoende presteert dankzij de kortere verhoudingen van de eerste paar versnellingen; tegelijkertijd kan er snel worden opgeschakeld zodat de motor weinig toeren draait en dus minder brandstof verbruikt. Ook op snelwegtempo bewijst de zesbak zijn waarde: bij een snelheid van 120 km/u draait de motor nog geen 3.000 toeren en dat is gunstig voor het verbruik. Mini verdient een compliment voor de aandrijflijn van de auto: de motor heeft niet veel pit maar wel voldoende souplesse en de versnellingsbak is dankzij zijn korte, trefzekere slagen een genot om te bedienen.

Op bochtige trajecten wordt duidelijk over hoeveel potentie het onderstel beschikt: het is van grote klasse. Ondanks het efficiënte karakter van de auto is de sportiviteit niet vergeten. Natuurlijk deelt ook deze instapper zijn onderstel met de rest van de familie en dus voelt ook deze versie als een echte Mini. De auto stuurt aangenaam zwaar en zeer scherp en hij beschikt over veel grip. Zelfs op het scherpst van de snede helt de auto niet over en treedt er geen hinderlijk onderstuur op. Met deze motor is het eigenlijk niet eens mogelijk om het maximale uit het onderstel te halen en dat is geen kritiek op de motor maar een compliment voor het onderstel.

Sportiviteit speelt bij Mini altijd een belangrijke rol maar in deze uitvoering moet het sportieve karakter enigszins wijken ten faveure van de efficiëntie. Dat het comfort van de auto daarbij extra wordt benadrukt is een pluspunt. De auto laat zich soepel en lui rijden en zoals wij eerder schreven, is de zit in de auto dik in orde. Het onderstel is niet overdreven hard en hetzelfde geldt voor de stoelen, die aangenaam Duits-hard zijn en op lange ritten prima steun bieden aan alle ledematen.

Met het rijgedrag en het comfort van de auto zit het dus wel goed, maar scoort de auto ook op het punt waarvoor Mini deze versie heeft ontwikkeld: zuinigheid? Volgens de fabrieksopgave stoot de 55 kW versie 128 g/km aan CO2 uit en verbruikt hij gemiddeld 5,3 l/100 km. Wij reden een werkweek lang met de One en kwamen uit op een gemiddeld verbruik van 6,4 l/100 km. Lang niet zo zuinig als de fabrieksopgave dus. Dit verbruik werd gerealiseerd onder wisselende omstandigheden met periodes van rijden op het advies van de schakelindicator maar ook met periodes van sportief rijden, stadsverkeer en veel starten en stoppen. Overigens bewijst het automatische start/stop-systeem van de auto hier zijn waarde; het werkt feilloos en snel en in de praktijk ondervindt de bestuurder hiervan geen hinder. Zeker op momenten dat er lang wordt stilgestaan hebben wij het systeem ervaren als een meerwaarde. Wanneer de motor afslaat, blijven audio, verlichting en airco gewoon werken. Mocht het stilstaan dermate lang duren dat de accu leeg raakt, detecteert het systeem dit automatisch en wordt de motor gestart. Al met al viel het gemiddelde verbruik dat
wij realiseerden ons iets tegen maar gezien de sterk variërende testomstandigheden en het variërende gebruik denken wij dat bij normaal gebruik een verbruik van rond de 6,0 l/100 km haalbaar moet zijn.

Uitrusting en prijs

De Mini One 55 kW staat in de prijslijst voor 17.855 euro. Een scherpe aanbieding, maar wel eentje zonder zaken als cruise control, airconditioning en lichtmetalen velgen. Ons testexemplaar was voorzien van het Earl Grey pakket en het Business Line pakket. Deze pakketten kosten respectievelijk 1.000 euro en 995 euro waardoor de totaalprijs van de auto uitkomt op 19.850 euro. Standaard beschikt de auto onder andere over zes airbags ABS, het start/stop-systeem, bandenspanningscontrole, Brake Energy Regeneration, elektrische ramen, mistlampen voor, een startknop en een audiosysteem met CD-speler. Het Earl Grey pakket voegt daar de eerder genoemde uiterlijke extra’s aan toe en het Business Line pakket breidt de uitrusting uit met airconditioning, een voor Mini ontwikkeld Garmin navigatiesysteem, cruise control, een multifunctioneel lederen stuurwiel (met bediening voor audio en cruise control) en een middenarmsteun. Al met al krijgt de consument voor de standaard 17.855 een redelijk kale auto terwijl de auto voor 19.850 euro daarentegen behoorlijk compleet is uitgevoerd.

Problemen, opmerkingen en bijzonderheden

Wat betreft de uitrusting constateren wij nog wel twee behoorlijke missers: wij kunnen niet begrijpen waarom Mini op deze versie geen boordcomputer in de standaarduitrusting opneemt. Met een zuinige versie als deze stelt de bestuurder het op prijs om het verbruik te kunnen zien, temeer omdat de auto ook is voorzien van een schakelindicator. De resultaten van de “inspanningen” van de bestuurder zijn dus niet direct meetbaar. Ook het ontbreken van een intervalstand op de ruitenwisser is zeer hinderlijk.

Verder geeft één gegeven nog stof tot nadenken: de versie met 70 kW/95 pk realiseert exact hetzelfde verbruik en dezelfde uitstoot. Ook deze versie beschikt over 20% bijtelling, energielabel B en zaken als het automatische start/stop-systeem en Brake Energy Regeneration. Vanuit dit standpunt bezien, biedt deze instapper met uitzondering van zijn prijs geen meerwaarde. Gelukkig zijn er de Earl Grey en Business Line pakketten waardoor de Mini One 55 kW voor dezelfde prijs als de 70 kW versie veel rijker kan worden uitgerust.

Conclusie

Mini is geslaagd in de hoofdopzet door emotie aan ratio te koppelen. Wij vroegen ons af of de 55 kW versie van de Mini One nog wel een echte Mini is; deze vraag kunnen wij inmiddels met een volmondig “ja” beantwoorden. Zijn beloofde zuinigheid maakt hij maar ten dele waar en ten opzichte van de niet veel duurdere 70 kW versie biedt hij niet zoveel meerwaarde, temeer omdat deze versie qua verbruik en uitstoot dezelfde cijfers laat noteren. Twee zaken spreken prijstechnisch wel in het voordeel van deze 55 kW versie: met een instapprijs van nog geen 18 mille wordt de One voor een grote groep kopers bereikbaar en voor de prijs van de vorige instapper (de 70 kW) versie, kan er nu een compleet uitgeruste Mini One worden gereden.

De beperkte meerwaarde ten opzichte van de 70 kW versie gecombineerd met de kleine uitrustingsmissers en het feit dat het verbruik in de praktijk wat tegenvalt, vormen kleine smetjes op het blazoen van de karaktervolle Brit. Dat de motor niet de prestaties kan leveren die zijn uiterlijk oproept, nemen wij de auto in dit geval niet kwalijk. De Mini One 55 kW overtuigt ruimschoots door zijn uitstraling, fun factor, kwaliteit en rij-eigenschappen die boven iedere twijfel zijn verheven. Ook het onlosmakelijke stukje status speelt natuurlijk (in sommige kringen) een belangrijke rol.

Met dank aan BMW Nederland en Jeroen Koch, Toeval Fotografie