Afbeeldingen

Video review

Bekijk ook ons Youtube kanaal

Met zijn stalen dak is de Ford Focus een echte four seasons convertible. Wij vinden hem zowel als coupé als cabriolet erg geslaagd. Qua uitstraling en rijeigenschappen is deze Duitser zonder twijfel één van de toonaangevende modellen in zijn klasse.

Een coupé of een cabriolet is van oudsher een carrosserievorm voor liefhebbers. Ondanks dat een traditionele cabriolet in ons land amper tot zijn recht komt, is het een geliefd hebbeding. Een coupé is dat eveneens en lange tijd hadden cabrio’s enige belangrijke nadelen ten opzichte van coupés; zo waren zij lawaaiig, boden de fragiele softtops weinig bescherming tegen de elementen en was de carrosserie een stuk slapper dan die van een coupé waardoor het weggedrag dikwijls te wensen overliet. Hoe anders is dat tegenwoordig. Sinds de opkomst van de “CC”, de coupécabriolet, is het mogelijk om beide carrosserievarianten in één model te verwerken. Daarbij lijken een aantal belangrijke nadelen van de traditionele cabriolet teniet gedaan. Is het nu praktisch, zo’n moderne CC?

Exterieur

Een cabriolet werd vroeger gewoon ontworpen als een cabriolet. Voor gure dagen kon er een stoffen kap op worden gezet maar de auto was het mooist als hij open gereden werd. Ook daar is tegenwoordig verandering in gekomen. De naam “Coupé-Cabriolet” zegt al genoeg: een CC verenigt twee concepten tot één nieuwe carrosserievorm en derhalve wordt van een dergelijke auto verwacht dat hij er zowel met het dag gesloten als met het dak open goed uitziet. Dat lukt de meeste fabrikanten tegenwoordig ten dele. Waarom ten dele? Kritiek valt de achterkant van CC’s nog wel eens ten deel. Niet iedereen is gecharmeerd van de nogal forse achterpartij die een CC doorgaans heeft. In de basis kan dit ook niet anders: een stalen hardtop neemt veel meer ruimte in dan een stoffen softtop en dus moet de achterkant van de auto groot genoeg zijn om het dak in op te bergen. Het resulteert dikwijls in een auto met proporties die niet helemaal lijken te kloppen. Mede hierdoor verkiezen sommige fabrikanten de softtop nog steeds boven de hardtop. Ook is een hardtop zwaarder. Ford kiest bij de Focus wel voor een stalen hardtop. Ook de Ford Focus CC heeft aan de achterkant een iets langere overhang dan gebruikelijk. Ford heeft hier echter handig op ingespeeld door de auto een gestrekt lijnenspel mee te geven en hierdoor valt de forse overhang minder op. Bovendien is de kont van de auto niet zo fors als die van enkele concurrenten en dus concluderen wij dat wat ons betreft het CC-concept in het geval van de Ford Focus is geslaagd.

De coupé-cabriolet is een carrosserievariant waaraan een stukje status is verbonden. Een Focus CC-rijder mag om markttechnische redenen iets méér verwachten dan een simpelweg tot cabriolet omgetoverde Focus, waarmee wij overigens niet willen suggereren dat er iets mis is met de overige varianten van de Focus. Ford begrijpt dit en voorziet de auto weliswaar van familietrekken (de voorkant is heel herkenbaar en de achterkant vertoont overeenkomsten met de Mondeo) maar als geheel ziet de auto er iets exclusiever uit, daarbij geholpen door het sierlijke lijnenspel, de ramen zonder stijlen, de aluminium sierstrips en de 18 inch lichtmetalen velgen. Het 18 inch lichtmetaal op onze Focus CC is overigens optioneel maar standaard doet de Titanium het met velgen in de eveneens niet kinderachtige maat van 17 inch. Dat de Ford Focus Coupé-Cabriolet een geslaagde vormgeving zou krijgen, stond van tevoren al vast. Niemand minder dan de Italiaanse meester Pininfarina tekende de Focus CC. Zijn ontwerpbureau baarde voorheen al opzien door alledaagse auto’s om te vormen tot elegant-sportieve exclusievelingen, zie bijvoorbeeld de Peugeot 406 Coupé. Wat ons betreft heeft zijn designteam het met de Focus CC wederom geflikt.

Interieur

Wat voor het exterieur geldt, geldt ook voor het interieur van de CC: wij hebben hier te maken met een auto van meer dan 40 mille en daar mag de eigenaar iets voor terug verwachten. Ford gebruikt als basis uiteraard het interieur van de Focus-familie, dat standaard al bestaat uit fijne materialen en bovendien ook goed is afgewerkt. Voeg daar crèmekleurige leren bekleding, aluminium inlays op het dashboard en de (optionele) fraaie audio/navigatie-unit met 5 inch kleurenscherm aan toe en het interieur is in één klap op smaak gebracht voor een auto als deze. Ford wisselt lichte materialen af met donkere kleuren en dat zorgt voor een sfeervolle ambiance. Omdat een visuele B-stijl ontbreekt, hebben de inzittenden een grotendeels ononderbroken glaspartij om hen heen en dat heeft een positieve invloed op de beleving in het interieur van de Duitser. Kleine puntjes van kritiek zijn er wel: zo vinden wij het erg jammer dat Ford op de middenarmsteun en de portiersteunen vrij harde kunststof gebruikt, temeer omdat het materiaalgebruik in de rest van de auto wél op niveau is. Juist die delen die men frequent aanraakt zoals armsteunen dienen in deze klasse te zijn vervaardigd uit prettig aanvoelend materiaal. Helaas blijken ook de voorstoelen niet helemaal optimaal: voor langere personen bieden zij te weinig steun in de midden- en bovenrug. Verder is de zit van de met leer beklede zetels overigens dik voor elkaar, net als de kwaliteitsindruk en vormgeving van de rest van het interieur.

Ruimteaanbod

De nadruk bij een CC ligt geheel terecht op de personen voorin. Dat neemt niet weg dat wij evengoed een kritische blik werpen op de ruimte achterin en in de kofferbak. Dit doen wij temeer omdat de Ford Focus CC bepaald geen kleintje is. Hij beschikt over behoorlijke afmetingen en heeft een middenklassemodel als basis waardoor wij ervan uitgaan dat de auto net iets meer heeft te bieden dan bijvoorbeeld een Peugeot 207 CC. De praktijk leert dat de auto gebruikt kan worden als een vierzitter. “Kan”, inderdaad want ideaal is dit niet. De auto is echter wel uitgerust met een goed gevormde achterbank die op twee personen is berekend. Wanneer men eenmaal op de achterbank zit, blijkt de vorm hiervan helemaal niet verkeerd. Veel ruimte voor de benen en met name het hoofd (bij gesloten rijden) blijft er dan overigens niet over. Als de personen voorin niet langer zijn dan 1.75 meter valt er zowaar nog wel een aardige zitruimte te creëren achterin. Het is dat u het weet. Wij zullen van de ruimte achterin een niet al te gewichtige zaak maken: een Ford Focus CC wordt niet aangeschaft als familie-auto. Indien een windscherm besteld wordt, wordt deze bovendien op de achterbank gemonteerd waardoor er niemand kan zitten. De achterkant van de auto herbergt een positieve verrassing: met het dak dicht kan er namelijk maximaal 534 liter mee in de Ford, een waarde waar de gemiddelde middenklasser nog een puntje aan kan zuigen. Met het dak open blijft er nog altijd een bruikbare 248 liter
over, al kan er dan niet te hoog gestapeld worden. De ruimte is verder netjes afgewerkt en een keurig net geeft aan tot hoe hoog er geladen kan worden alvorens het dak niet meer open kan. Wat betreft dat dak: het laat zich kinderlijk eenvoudig bedienen. Een druk op de knop is voldoende. De knop moet overigens blijvend worden ingedrukt totdat de handeling voltooid is maar dat heeft ook zo zijn voordelen: zo kan de transformatie op ieder moment even worden stopgezet om nog even snel iets uit de kofferbak te halen bijvoorbeeld. Die kofferbak is overigens voorzien van “soft close” functie, erg netjes. In 29 seconden opent- of sluit het dak. Er zijn systemen die het sneller doen en ook laat de Focus CC zijn dak alleen bij stilstand bedienen.

Prestaties, rijeigenschappen en comfort.

Ons testexemplaar was uitgerust met een 2.0 TDCi common rail dieselmotor. Een diesel in een coupé of cabriolet is tegenwoordig allang niet meer opzienbarend en Ford’s Duratorq diesel leent zich uitstekend voor deze auto. Het is een rustige, stille motor die prachtig trillingsvrij loopt. Zeker met het dak dicht blijft de auto lekker stil, al hoor je natuurlijk wel dat er een diesel onder de kap huist. Storend is dit echter niet, ook niet met het dak open. De 2.0 TDCi, die standaard is uitgerust met een roetfilter, levert 100 kW/136 pk bij 4.000 tpm. en 320 Nm bij 2.000 tpm. Hij maakt van de Focus CC een ontspannen rijmachine. Echt snel is de auto niet, al kom je met een acceleratie van 0-100 km/u in 10.3 seconden en een top van 205 km/u niets te kort. De fijne motor en aangenaam schakelende zesbak zorgen echter wel voor een hoop souplesse. Het hoge koppel zorgt voor veel trekkracht bij lage toerentallen en in iedere versnelling versnelt de Ford gewillig. Iets meer dynamiek zou de auto wellicht goed doen maar eigenlijk past dat niet helemaal bij het karakter van de Duitse coupé-cabriolet. De Ford Focus CC ontpopt zich toch vooral als een echte Gran Turismo. De auto is comfortabel en laat zich soepel bedienen, hetgeen uitnodigt tot ontspannen cruisen. Toch sluit niet ieder element van de auto hierbij aan. De vering en demping bijvoorbeeld zijn behoorlijk stevig en ook monteert Ford in combinatie met de fraaie 18 inch velgen zeer platte en sportieve Pirelli P-Zero banden. Dit zorgt voor een tegenstelling: enerzijds zorgen de rustige loop van de motor, zijn souplesse en de redelijk lichte bediening voor een ontspannen karakter, terwijl de auto wel sportief is afgesteld. Bochten ronden kan dan ook best met de Focus CC, hoewel het vrij hoge wagengewicht (1532 kg.) hem daarbij wel enigszins parten speelt. De auto toont zich van zijn sterkste kant in het dagelijkse verkeer wat hem tot een prima bruikbare auto maakt en dat hebben wij wel eens anders gezien bij cabrio’s. Ten slotte verdient Ford een compliment voor de versnellingsbak. Wij schreven al eerder dat wij hem zeer fijn vinden schakelen maar zijn verhoudingen zijn ook nauwkeurig afgesteld op het karakter van de motor. Dankzij het hoge koppel zijn de verhoudingen zeker in de hogere versnellingen vrij lang en dit zorgt voor veel rust in het interieur. Bij 120 km/u draait de motor iets meer dan 2.000 tpm.

Uitrusting en prijs

Met een prijs van 40.445 euro vormt de 2.0 TDCi Titanium het (niet goedkope) topmodel van de CC-reeks. Daarbij was ons exemplaar nog eens aangekleed met een aantal (fraaie) extra’s die de totaalprijs op 44.420 euro brachten. Daarmee is de Ford Focus CC beslist geen koopje, maar loopt hij qua prijs wel in pas met de concurrentie. Modellen als de Renault Mégane CC, Opel Astra TwinTop en Peugeot 308 CC zijn met vergelijkbare motoren en uitrustingen ongeveer even duur. Qua uitrusting valt er bij de Ford weinig te klagen. De standaarduitrusting bestaat onder andere uit 17 inch lichtmetaal, een elektrisch in hoogte verstelbare bestuurdersstoel, cruise control, een regen- en lichtsensor, climate control met gescheiden zones, leren bekleding, actieve rolbeugels, een Sony radio/CD/MP-3-speler met aux-in en stuurbediening en verwarmbare voorstoelen. Daarbij was ons testexemplaar verder aangekleed met een Business Pack (navigatie met 5 inch kleurenscherm, Bluetooth en parkeersensoren achter) ter waarde van 500 euro, bandenspanningsindicatie (50 euro), een windscherm (375 euro), voorruitverwarming (250 euro), een ruimtebesparend reservewiel (50 euro), een startknop (300), bruin-grijze “Luna” metallic lak (600 euro), Bi-Xenon verlichting incl. koplampsproeiers (1.150 euro) en de eerder genoemde 18 inch lichtmetalen velgen ter waarde van 700 euro. Er blijft weinig te wensen over maar wij hadden echter graag nog verlichte knoppen op het stuur en visuele
begeleiding van de parkeerhulp gehad. Een botsproef door de EuroNCAP heeft de Ford Focus CC nooit gehad, maar met de veiligheid van de overige Focusvarianten
zit het wel goed en dus dichten wij ook de CC een goede veiligheid toe. De auto beschikt over een veiligheidsuitrusting zoals men deze mag verwachten: airbags, ABS, stabiliteitscontrole, traction control en automatische rolbeugels zijn aanwezig. Ford geeft een gemiddeld verbruik op van 5,9 l/100 km. Wij kwamen niet verder dan 7.1 l/100 km., een niet al te bijzondere maar tevens geen verkeerde score. Met een energielabel C”en CO2-uitstoot van 156 g/km doet de Focus CC het degelijk.

Problemen, opmerkingen en bijzonderheden

Er hebben zich tijdens de testperiode geen problemen of bijzonderheden voorgedaan.

Conclusie

Op basis van meetbare gegevens kunnen wij concluderen dat de Ford Focus Coupé-Cabriolet op alle punten een uitstekende indruk achterlaat: hij rijdt fijn, is comfortabel en stil, vlot genoeg, biedt voldoende ruimte, beschikt over een goede uitrusting en is daarbij ook nog eens redelijk geprijsd. Niet alles is echter meetbaar en laat nu nét één van die onmeetbare factoren een grote rol spelen bij de aanschaf van een auto als deze: emotie. Een CC moet je raken en dat gevoel is voor iedereen anders. Wij laten het aan u over om uw eigen mening te vormen maar wij worden in ieder geval door de Ford Focus Coupé-Cabriolet geraakt. Ook vinden wij deze auto beslist één van de mooiste CC’s in zijn segment en behoort hij wat ons betreft tevens tot één van de meest geslaagde modellen op de CC-markt. Bovendien laat hij maar heel weinig steekjes vallen zodat emotie mooi gecompleteerd kan worden met ratio.