Afbeeldingen

De C1 is een hoop auto voor je geld. In vergelijking met de concurrentie is de C1 een goed presterend, lekker rijdend, en knap ogend wagentje.
De in 2005 geïntroduceerde Citroen C1 is éénderde van de drieling Toyota Aygo / Peugeot 107 / Citroen C1. PSA en Toyota mikken met deze modellen op de onderkant van de markt. De wapenfeiten? Betaalbaarheid, een guitige styling en veiligheid.

De Citroën C1 is beschikbaar vanaf € 8.490. U rijdt dan een driedeurs C1 1.0i Séduction met o.a. ABS met EBD, CSC (Cornering Stability Control), een airbag aan bestuurders- en passagierszijde en een achterruitenwisser. Autorating.nl reed de C1 1.0i Ambiance 3d, het topmodel. Dit model staat in de prijslijst voor € 9.790. De Ambiance heeft ten opzichte van de Séduction o.a. zijspiegels in carrosseriekleur, beschermstrips op de flanken, zij-airbags, elektrische ramen voor, centrale vergrendeling met afstandsbediening, stuurbekrachtiging, in hoogte verstelbaar stuur, deelbare achterbank, hoofdsteunen achter en velours bekleding extra. “Onze” C1 had ook nog airco, een radio/cd speler en een toerenteller als extra’s, waardoor de prijs van het gereden model neerkwam op € 11.110,-

Exterieur

We beginnen aan de buitenkant. Meteen valt op dat Citroën met de C1 een guitig ogend karretje heeft neergezet. Ook valt op dat de drieling weliswaar voor 99,9% hetzelfde DNA heeft, maar er toch uiterlijke kenmerken te onderscheiden zijn. Zo hebben zowel de Peugeot als de Toyota en de Citroen een eigen snuit, en ook de achterkant is anders. Aan de achterkant vaart Toyota een geheel eigen koers. De Peugeot en Citroën lijken hier veel meer op elkaar. De achterlichten van de 107 zitten echter gevangen in rood glas, terwijl Citroën hier wat “Japans” aandoend wit glas monteert. Welke van de drieling is de mooiste? Dat is natuurlijk een kwestie van smaak. Wij vinden echter de Toyota Aygo niet altijd even harmonieus ogen. Feit is dat er in 2006 t/m oktober 4227 C1′s zijn verkocht, tegenover 3067 107′s en 5772 Aygo’s. Ondanks de sterke genetische band, blijkt dus maar weer hoe sterk de consument reageert op de vormgeving van auto’s.

De C1 oogt van voren vrolijk, en ondanks zijn geringe afmetingen, zeker niet iel. De bolle ogen, dikke bumper en lage, brede grille geven de C1 een frisse snuit. Van de zijkant valt op dat de wielen zo ver mogelijk op de hoeken zijn geplaatst, om zo veel mogelijk ruimte van de kleine koets te kunnen benutten. Dit zorgt voor een korte overhang voor en achter. Staat ‘m niet verkeerd. Bij de vijfdeurs versie lopen de achterportiertjes echter helemaal door tot aan de achterlichten. Hoewel het niet slecht oogt, zie je hier wel de beperkingen van de kleine koets. Desondanks vonden de ontwerpers ruimte genoeg voor wat opvallende stylingelementen. Vooral de achterkant van de C1 springt in het oog, met zijn verticale achterlichtunits. En wat te denken van de achterklep? Deze loopt niet al te laag door en heeft een aparte vorm. Bij het openen blijkt alleen de ruit omhoog te komen, geinig! Maar de tildrempel is hierdoor wel wat hoger. Ten slotte heeft de C1 Ambiance in de carrosseriekleur gespoten zijspiegels en zwarte stootstrips op de flanken. Dit maakt de auto net wat dikker, en zo oogt de C1 lekker “af”. Ook de sierdoppen op de wielen verpesten het plaatje niet. Natuurlijk mag je op een auto van iets meer dan tien mille geen lichtmetaal verwachten, maar Citroën laat zien dat ook een auto aan de onderkant van de markt er van buiten knap uit kan zien.

Interieur

Bij het instappen zie je meteen dat de frivoliteit van binnen gewoon doorgaat. De C1 heeft een vrolijk interieur. Op de portieren zien we onbekleed staal, maar dit doet geen afbreuk aan het interieur van de C1. De lakkleur van de auto komt hier terug. Onze C1 was een felrode, daar moet je van houden. Feit is wel, dat de rode lakkleur het interieur wat extra?s meegeeft. Het dashboard is speels vormgegeven en oogt, zeker in combinatie met de optioneel te bestellen fabrieksradio, zeker niet verkeerd voor een auto uit deze prijsklasse. Bij nadere inspectie blijken de gebruikte materialen niet van de hoogste kwaliteit te zien. Maar hoe kan dat ook anders bij een auto van deze prijs? Er moet wel érgens op bezuinigd worden. Storen doet dit niet, want het geheel ziet er leuk uit en zit ook degelijk in elkaar. Tijdens het rijden is de auto vrij van piepjes en kraakjes en dit versterkt het gevoel van degelijkheid.

De C1 heeft standaard een lekker sportief stuurtje. Hoewel? stuurtje, zeg maar gerust stuur, want het is een flinke hoepel. Maar hij oogt prima, ligt lekker in de hand en is van de juiste dikte. Blikvangers in het interieur zijn de optionele toerenteller, die als een losse accessoire aan de snelheidsmeter wordt gekoppeld, en het gedeelte waarmee je de ventilatie (en in ons geval ook de airco) bedient. Dit gedeelte is vervaardigd uit witte kunststof en zorgt voor wat afwisseling op het verder nogal donkere dashboard. ‘s Avonds is het witte paneel echter een lust voor het oog. Het blijkt van achteren volledig verlicht, en zo verandert de witte kunststof ‘s avonds in een fraai oranje verlicht paneel. Voor je vind je, indien de optionele toerenteller niet aanwezig is, slechts één grote, ronde klok. Hierin zitten de snelheidsmeter, waarschuwingslampjes en digitale brandstofmeter ondergebracht. Helaas ontbreekt een olietemperatuurmeter. Ook over de digitale brandstofmeter zijn wij niet helemaal tevreden. Natuurlijk oogt het fraai, maar voor de duidelijkheid had Citroën óf een analoog exemplaar moeten monteren, óf een kleinere schaalverdeling moeten toepassen. De hoeveelheid brandstof wordt aangegeven middels blokjes. De verdeling is echter dermate, dat wanneer het tweede blokje verdwijnt, de voorraad optisch slinkt van driekwart tank, naar iets minder dan een halve. Oogt wat ongenuanceerd.

We nemen plaats in de met velours beklede stoelen. De stoelen verdienen het predikaat “voldoende”. Wij hebben ze wel eens slechter gehad in deze klasse. De stoelen zijn, zoals wel vaker bij Franse auto’s, iets aan de zachte kant en bieden weinig zijdelingse steun. Ook de steun in de onderrug is niet optimaal. Wél zijn ze groot genoeg om ook de iets langere of forsere bestuurder te behagen, en ook de geïntegreerde hoofdsteunen voelen prettig aan. Dankzij het in hoogte verstelbare stuur, is een prettige zitpositie snel gevonden. We draaien de sleutel om.

Ruimteaanbod

De bestuurder van de C1 heeft qua ruimte niets te klagen. Wie voorin zit, zal niet zo gauw de indruk krijgen met zo’n kleine auto onderweg te zijn. Op de achterbank is ruimte voor twee personen die best redelijk kunnen zitten in de kleine Fransman. Zeker als de bestuurder en voorpassagier iets kunnen inschikken, kunnen de achterpassagiers het wel even uithouden. De bagageruimte van de C1 is klein, ergens moet er op ruimte ingeleverd worden door de kleine koets. Welnu, de realiteit leert dat ondanks de kwaliteiten van de C1, de auto veelal gebruikt zal worden als boodschappenwagen, of “auto erbij” voor tweeverdieners. Juist op dit punt laat de C1 punten liggen. Veel boodschappen zul je in de C1 niet kwijt kunnen. De bagageruimte is met een schamele 139 liter niet overbemeten. Meer dan twee flinke boodschappentassen gaan er écht niet in. Daar komt bij dat de bagageruimte een hoge tildrempel heeft en een standaard formaat boodschappenkrat er net niet ingaat. Ook een kratje bier is problematisch. Deze past wel, maar niet zonder eerst de achterbank te hebben neergeklapt. Probeer je een kratje in te laden zonder dit te doen, dan beschadig je vrijwel zeker de onbeklede achterkant van de achterbank en de bekleding van de bagageruimte. Punt van irritatie is ook de hoedenplank. Bij een gemiddelde hoeveelheid boodschappen zit de bagageruimte al zo vol, dat deze naar boven toe wordt geduwd. Verder was bij onze C1 het oogje aan het koord van de hoedenplank net iets te ruim, waardoor deze dikwijls van het haakje viel bij het openen van de achterklep, en de hoedenplank dus niet omhoog ging. Klein missertje, en wellicht exemplarisch. Het is echter niet alleen maar kommer en kwel. De in twee delen (50/50) neer te klappen achterbank vergroot de bagageruimte naar 712 liter. Helaas is de laadvloer dan niet gelijkmatig, maar de inhoud is zo groot genoeg om toch nog aardig wat bagage te verstouwen. Let wel op dat een deelbare achterbank niet leverbaar is op het instapmodel Seduction. Bedenkt bij aanschaf van een C1 dus altijd goed waarvoor u de auto zult gaan gebruiken. De standaard 139 liter is écht te weinig voor de boodschappen. Maar u kunt altijd nog de achterbank gebruiken natuurlijk…

Prestaties, rijgedrag en comfort

Het éénliter, twaalfkleps driepittertje, afkomstig van Daihatsu, slaat met een enthousiast grommetje aan. Het motortje produceert 68pk en 93nm. Bij een leeggewicht van slechts 765 kilo, is de C1 in theorie niet ondergemotoriseerd. Bij het wegrijden valt wel op dat de pedalen een goed samenspel vergen. De bediening van de pedalen is licht en enigszins gevoelloos. Kijk er dan ook niet raar van op, als de C1 afslaat. Eenmaal aan de rol, pakt de motor prima op en blijk je de auto lekker “lui” te kunnen rijden. De motor is, ook bij lage toeren, vrij van nervositeit en Citroen (of moeten we zeggen Daihatsu?) verdient daarvoor een dikke pluim. Ook het schakelgedrag stelt niet teleur. De bak schakelt ietwat hakerig. Aangezien deze van Japanse makelij is, vinden wij dit niet vreemd. Het gevoel in de pook is voldoende en de versnellingen laten zich niet te licht en trefzeker inleggen. Wel zit er iets te veel speling in de pook.

Onderweg toont de motor zich een bijzonder geschikte krachtbron voor de C1. Stationair voelt de bestuurder wat vibraties in het stuurwiel en de pedalen, maar éénmaal op gang heeft de motor er zin in. Het maximale vermogen van 68pk wordt bij 6000 toeren gehaald, en het maximale koppel van 93nm wordt bereikt bij 3600 omwentelingen. In de praktijk betekent dit dat je de C1 toeren moet laten draaien om tot aansprekende prestaties te komen. Wij merken hierbij wel op dat de C1 geen hoge toeren moét draaien. Bij lage toerentallen gedraagt de auto zich voorbeeldig en is het zeer ontspannen toeren. Moet er echter tempo worden gemaakt, dan moet het pedaal naar beneden en de naald van de toerenteller omhoog. De C1 trakteert de bestuurder dan wel op zeer acceptabele prestaties en een zeer fraai motorgeluid, maar daarover later meer. De C1 heeft een topsnelheid van 157 km/u en gaat van 0-100 in 13,7 seconden. Dat zijn waarden waar een auto in deze klasse zich absoluut niet voor hoeft te schamen. Wij hebben voor u even getest of de auto zijn prestaties op papier ook in de praktijk kan waarmaken. Op een onbewaakt moment ging op de A7 van Purmerend richting Hoorn het gas er even op. De nog niet helemaal losgekomen C1 (net aan 5000 km op de teller) liet 160 km/u op de teller noteren. Wij klokten de sprint van 0-100 in 13 seconden rond. Dit maakt de C1 nog geen sprinter, maar hij presteert zeer behoorlijk en vooral zijn souplesse is lovenswaardig. Het maakt niet uit hoe snel je rijdt, de C1 geeft nooit de indruk ondergemotoriseerd te zijn en er is altijd voldoende reserve aanwezig om met het verkeer mee te kunnen komen. Boven de 130 km/u is de grootste pit er toch echt wel uit, maar ook op de snelweg sla je met de C1 zeker geen modderfiguur. Niet slecht voor een auto die in de meeste gevallen het leeuwendeel van zijn tijd buiten de snelweg zal slijten.

Om nog even op het geluid terug te komen: de C1 klinkt beschaafd en zeker niet blikkerig. Gooi je het gas open en laat je de toeren oplopen, dan zet de C1 een ronduit onbeschaafde brul op. Da’s kicken! Let wel op: dit werkt verslavend. Meerdere malen betrapten wij onszelf erop dat wij de C1 onnodig in de toeren aan het jagen waren. Dit werkt negatief op het verbruik. Het gave is dat de brul die de motor laat horen, achter de bestuurder vandaan komt; het is de uitlaat! Vooral met de achterbank neergeklapt is de brom uit de uitlaat duidelijk te horen.

De C1 beweegt zich dus heel behoorlijk voort. Ook in de bochten stelt de auto niet teleur. Hij is best sportief geveerd en wanneer je een bocht iets sneller dan gemiddeld “pakt”, straft de auto de bestuurder niet af met naar of onvoorspelbaar weggedrag. De C1 heeft een voorspelbaar weggedrag. Hij heeft wat last van onderstuur, maar laat dit op tijd weten. Bij normaal weggedrag is de C1 comfortabel en communicatief genoeg. Hij voelt niet te licht en de elektrische stuurbekrachtiging filtert niet te veel informatie weg. Samengevat is de C1 één van de beter rijdende auto’s uit zijn klasse. Menig concurrent zal zich stukbijten op de rijeigenschappen van de kleine Citroën.

Helaas kent het weggedrag van de C1 ook een andere kant. Zodra het nat wordt, is het niet verstandig om de C1 met een sportieve hand en voet te berijden. Hoewel de C1 standaard geschoeid is met kwaliteitsrubber van Michelin, komt het onderstuurde karakter van de C1 op nat wegdek meer naar boven. Bij normaal gebruik zal de bestuurder hier niet mee worden geconfronteerd. Uiteraard zocht Autorating.nl wél de grens op, en dan moeten wij concluderen dat de C1 op nat wegdek onvoorspelbaar kan reageren. Het onderstuur dat zich in droge omstandigheden nog keurig aankondigt, steekt op nat asfalt dikwijls nogal onverwacht de kop op. Wel is dit keurig op te vangen door van het gas af te gaan. Na een regenachtige rit over de A7, kregen wij dikwijls te maken met aquaplaning. Desgevraagd gaf de Citroën dealer te kennen nog niet van dit probleem gehoord te hebben. Wel moeten wij toegeven dat het een zeer zware regenbui betrof, die wij hier niet vaak op ons dak krijgen.

Uitrusting en prijs

Qua uitrusting valt er niet veel te klagen. Zeker ons testmodel liet niet veel te wensen over. Wel vervelend is het feit dat de achterruitenwisser geen intervalstand kent. Hij is of uit, of aan. Een tussenweg is niet mogelijk. Aan te raden is het pakket met de toerenteller, airco en radio/cd speler met voorbereiding tot inpluggen van een mp3 speler. Wanneer dit pakket als optie wordt besteld, heb je als eigenaar gewoon een zeer complete auto voor je geld

Een punt van kritiek is wel de werking van de voorstoelen. Bij het in en uitstappen van de achterpassagiers, moeten de stoelleuningen helemaal naar voren worden geklapt. Wanneer dit gebeurt, schuift de gehele stoel een stuk naar voren. Wanneer deze wordt teruggeduwd, valt de leuning terug in een soort middenstand. Gevolg: als je achterpassagiers meeneemt, moeten de voorstoelen na het in- en uitstappen weer opnieuw worden ingesteld. Beetje vervelend. Bovendien zijn de leuningen niet traploos verstelbaar, en werkt de verstelling ervan niet met een draaiknop, maar met een hendeltje. Wij deden een kort experiment en lieten een aantal vrijwilligers een goede zitpositie instellen. Dit leidde niet zelden tot hilarische taferelen. Maargoed, zoals eerder gezegd: áls je zit, zit je goed.

Citroen, Peugeot en Toyota mogen zeggen dat zij de veiligste auto in zijn klasse hebben ontwikkeld. De EURO NCAP test beloonde de drieling met vier sterren, een unicum in de kleine klasse. Met ABS met EBD, CSC (Cornering Stability Control), 6 airbags, vier drie-punts gordels en een derde remlicht, hoeft de bestuurder zich over de actieve en passieve veiligheid geen zorgen te maken, en dat is een lekker gevoel.

Kosten spelen een belangrijke rol bij de aanschaf van een auto uit deze klasse. Met een Citroën C1 lach je vrijwel alle andere weggebruikers uit wanneer het gaat over de wegenbelasting. Omdat de C1 het zuinigheidslabel “A” meekrijgt, wordt er € 1000,- korting op de BPM belasting berekend.

Citroën belooft voor de C1 een gecombineerd verbruik van 4,6 liter per 100 kilometer op (1: 21,7). Omdat wij onze C1 gedurende een langere periode hebben getest, hebben wij een goed beeld van het gemiddelde verbruik kunnen schetsen. Wij kwamen gemiddeld niet verder dan 1:18,5. Zuinig, zeerzeker, maar toch een beetje teleurstellend met het oog op de fabrieksopgave. Temeer omdat wij uitsluitend hebben gereden op “premium” benzine van hogere kwaliteit. Bedenk echter wel, dat onze C1 nog zeer nieuw was, en nog niet volledig was ingereden. Het verbruik kan dus nog wat dalen.

Problemen, opmerkingen en bijzonderheden

Tijdens onze testperiode deden zich geen bijzonderheden voor.

Samenvatting en conclusie

De C1 is een hoop auto voor je geld. In vergelijking met de concurrentie is de C1 een goed presterend, lekker rijdend, en knap ogend wagentje. Zeker buiten de bebouwde kom scoort de Citroën punten. Het is echter niet de ideale boodschappenwagen, en ook niet het zuinigheidswonder dat Citroën belooft. Samengevat moeten wij concluderen dat de Citroën C1 1.0i Ambiance 3d die wij reden en heel serieuze kandidaat is voor de consument die tot zo’n € 12.000,- heeft te besteden.