Afbeeldingen

Wie begin en midden jaren ’90 een kleine stadsauto zocht, had niet veel keuze en kwam vrijwel altijd uit bij een Daihatsu Cuore of een Suzuki Alto. Noemenswaardige concurrentie was er amper in dit segment, dat twee decennia geleden niet voor vol aangezien kon worden. Door onze steeds drukker wordende steden, stijgende brandstofprijzen en roep om schonere auto’s nam het A-segment (mede dankzij de huidige belastingregels) een enorme vlucht. Anno 2011 is de keuze in het kleinste segment groter dan ooit. De Suzuki Alto is still standing. Blijft deze oercompact nog wel overeind te midden van al dat geweld?

Ingetogen vormgeving.

Het A-segment is uitgegroeid tot een volwaardig segment, binnen onze landsgrenzen zelfs tot het grootste segment. Dat er op alle gebieden een behoorlijke omslag is gemaakt is dan ook niet zo vreemd. Het koekblikkerige imago van de kleintjes is volledig verdwenen. Nu zoveel mensen kiezen voor een auto uit het instapsegment is vormgeving ook hier belangrijker geworden dan ooit tevoren. Een blik op het huidige aanbod zegt genoeg: veel modellen onderscheiden zich met een eigen gezicht, kijk maar naar de nieuwe Kia Picanto, Ford Ka of de ronduit excentrieke Chevrolet Spark. De Suzuki Alto, van oudsher een wat ingetogen model, is ook in zijn nieuwste vorm verre van uitbundig. Alle frivoliteit lijkt in z’n olijke snuit gestopt want vanaf de A-stijl naar achteren is alles behoorlijk recht-toe-recht-aan. Een tikje saai zullen sommigen zeggen, maar ergens ook wel logisch: waar de concurrentie zich met flitsende reclamecampagnes en hippe designs nadrukkelijk richt op een jong koperspubliek, valt de Alto niet uit zijn rol en weet hij vooral een ouder publiek voor zich te winnen. Voor de jongere koper heeft Suzuki de Swift, die overigens wel iets duurder is. Vergeleken met de Swift is de Alto een wat saaie verschijning en wellicht doet Suzuki er goed aan om in de volgende generatie Alto een flinke scheut fun factor te injecteren. Wij reden overigens de Alto Exclusive die met standaard lichtmetalen velgen en spiegels en deurgrepen in carrosseriekleur goed voor de dag komt.

Volwassen geworden.

Hoe zeer het A-segment is gegroeid, blijkt ook uit het interieur van de nieuwe stroom der mini’s. Waar fabrikanten in de jaren ’90 de gebrekkige afwerking en dubieuze imitatiematerialen nog poogden te verhullen met gekke schuifjes en grappige vormen wordt nu echt serieus geprobeerd om de auto ook van binnen volwaardig te laten overkomen. Suzuki slaagt daar prima in. Net zoals de buitenkant is ook het interieur van de kleine Japanner niet heel opzienbarend. Geen rare uitspattingen maar vooral een erg volwassen, wederom ingetogen dashboard dat is vervaardigd uit materialen die de maatstaven in dit segment makkelijk halen. Een heldere indeling, ruime stoelen en prima afwerking kenmerken de Suzuki Alto. Nergens is in het interieur staal onbedekt gelaten. Wanneer je gaat zitten en de deur dichttrekt, klinkt het ook allemaal solide. Iedereen kan meteen uit de voeten met de Alto want de bediening is zeer eenvoudig. Uiteraard weet je dat je met de Alto in een auto uit het instapsegment te maken hebt, maar hij voelt geen moment karig aan. Wat dit betreft heeft Suzuki natuurlijk kunnen putten uit jarenlange ervaring en hoewel de concurrentie het ook hier vaak weer frivoler aanpakt, zijn er maar weinig modellen die in dit segment aan het interieurniveau van de Alto kunnen tippen.

Geen pinkenwerk.

Lichte A-segmentertjes staan nu niet bepaald bekend om hun goede weggedrag. Met slechts 830 kg. op de weg lijkt de Suzuki Alto hierop in eerste instantie geen uitzondering. Suzuki heeft echter een hele goede en hele belangrijke keuze gemaakt bij het afstellen van de Alto: hij stuurt namelijk relatief zwaar en dat is vertrouwenwekkend. Sturen in de Alto is geen pinkenwerk. Wij kunnen moeilijk verkondigen dat de auto strak rechtop blijft in scherpe bochten maar buiten dat aspect stuurt de Alto zeer behoorlijk. Het sturen gebeurt zelfs met enig gevoel en ook de schakelpook laat zich met voldoende weerstand bedienen. Alleen de pedalen werken erg licht, maar dat is vooral een kwestie van wennen.

Qua weggedrag overtreft de Suzuki Alto onze verwachtingen en ook op dit gebied verwerft de auto een goede positie ten opzichte van het merendeel van de concurrentie. Wederom is dit het resultaat van de opgebouwde expertise van Suzuki. Het bouwen van compacte auto’s kun je wel aan hen overlaten. Zoals zijn uiterlijk toont, zo voelen zijn rijeigenschappen: degelijk, solide en zonder verrassingen. Ook in slecht weer, dat wij tijdens onze testperiode regelmatig hadden, blijft de Alto ook op snelwegtempo solide aanvoelen.

Redelijk stil

Onder de kap snort een 1.0 liter driepittertje. Het bekende nadeel van de driecilinder, trillingen, is ook bij de Suzuki Alto duidelijk aanwezig, zij het alleen bij stilstand en bij hele lage toeren. De motor levert 50 kW/68 pk en 90 Nm en daarmee komt de auto redelijk van zijn plaats. De topsnelheid bedraagt 155 km/u en sprinten van 0-100 km/u neemt 14 seconden in beslag. Het voelt allemaal iets rapper in de Alto, maar dat is deels illusie. Inderdaad, de kleine Suzuki is vlot genoeg om lekker mee te komen en de motor heeft zelfs op hogere snelheden nog voldoende reserves over om nog op een acceptabele manier te versnellen. Dat het allemaal wat sneller lijkt te gaan dan dat het in werkelijkheid doet, heeft ook te maken met de mate van geluidsdemping: voor een kleine driecilinder die soms toch behoorlijk toeren moet maken, is dit blok redelijk stil. De versnellingen zijn goed gespatieerd waardoor de geluidsproductie op snelwegtempo ook nog binnen de perken blijft.

Schrapen

Het rijgedrag en de motor van de Suzuki Alto kenmerken zich dus door een behoorlijke mate van verfijning. De motor houdt alleen niet zo van weinig toeren draaien maar dat is in dit segment geen uitzondering. De Suzuki Alto laat qua verfijning wel een flinke steek vallen met het remmen. De bediening en vertraging zijn okay maar het remsysteem is behoorlijk gehorig. De remmen maken een goed hoorbaar schrapend geluid en dit is, zeker met lage snelheden en zonder radio aan, storend en doet afbreuk aan de verder goede kwaliteitsbeleving.

Helaas niet zo zuinig.

Hét punt waarop een mini moet scoren is het verbruik. Suzuki geeft voor de Alto 1.0 Exclusive een gemiddeld verbruik op van 4,4 l/100 km met een CO2-uitstoot van 103 g/km. Het goede nieuws is dus dat de Alto, met uitzondering van de automaat, is vrijgesteld van BPM en wegenbelasting. Het slechte nieuws is dat ons testverbruik de fabrieksopgave bij lange na niet benaderde. Ons gemiddelde verbruik van 6,2 l/100 km. is ronduit fors en strikt genomen te hoog voor een auto als deze. Zeker gezien het feit dat wij in onze tests vaak het opgegeven verbruik wél benaderen. Eén en ander dient wel wat genuanceerd te worden: tijdens onze testperiode hadden wij te maken met wisselend weer: vaak hoge temperaturen afgewisseld met regen waardoor de airco vrijwel non-stop aan heeft gestaan. Desondanks kunnen wij het ons moeilijk voorstellen dat iemand met de Alto een verbruik van minder dan 5,5 l/100 km. weet te noteren. Op zich een keurige waarde, maar nog wel wat te ver verwijderd van die opgegeven 4,4 liter. Ervaring leert ons wel dat veel fabrikanten in dit segment te optimistisch zijn over het verbruik van hun auto’s.

Heb je meer nodig?

De Suzuki Alto is leverbaar vanaf 7.999 euro als Base. Daarboven staan de Comfort, de Comfort Plus en de door ons gereden Exclusive. Deze kost 10.499. Hij rechtvaardigt zijn meerprijs van 2.500 euro onder andere met standaard airconditioning, mistlampen voor, lichtmetalen velgen, centrale deurvergrendeling met afstandsbediening (voor het openen van de achterklep van buitenaf is helaas wel de sleutel nodig!), spiegels en grepen in carrosseriekleur, radio/cd/mp3-speler met zes speakers, tractie- en stabiliteitscontrole, zij-airbags voor en hoofdairbags rondom. Heb je in een auto als deze meer nodig? Nee. De Exclusive zit prima in zijn spullen. Opties zijn er dan ook niet, metallic lak en een automaat daargelaten.

En ruimte, ach, daar zou je wel meer van kunnen gebruiken, maar dat is inherent aan het segment en van 3,5 meter aan auto mag je niet meer verwachten. 129 liter aan bagageruimte biedt ruimte aan boodschappen en twee kleine kinderen kunnen prima achterin zitten.

Oudje kan het nog.

Het “oudje” Suzuki Alto kan het nog. Hij is gepokt en gemazeld en blijft ondanks de toenemende concurrentie trouw aan zijn filosofie en erfgoed. Zij het wel dat de Alto in kwalitatief opzicht (net als de rest van het segment) enorm is gegroeid. Natuurlijk zijn de verkopen met de toegenomen concurrentie afgenomen maar de Alto is en blijft een sterke speler. Met name zijn rijeigenschappen bevielen ons prima en ook de kwaliteitsindruk die hij achterlaat is – minus de remmen – uitstekend. De Alto zit prima, met stoelen van een goed formaat en wekt een degelijke en solide indruk. Deze auto klopt gewoon en daarom vergeef je hem dat hij vergelijken bij de concurrentie misschien een beetje saai oogt. Wel is het jammer dat hij zijn beloofde verbruik bij lange na niet waar heeft kunnen maken in onze testperiode, maar feit blijft dat de Alto “gewoon” nog een van de sterkste spelers in zijn segment is.

Laat een reactie achter

1. 

   dinar

   Geplaatst op: 29 augustus 2011 om 00:57

   Hallo,

   ik heb een plan Kia Rio van 2011 te kopen, maar ik zit te twijwelen welke kleur moet ik kiezen, ik ben dol op rode kleur;deep blue en ook zilver grijs.
   Welke is eigenlijk de mooiste kleur van deze soort auto.
   Ik wil graag advice van u.

   Mvg;
   dinar oprins

   Login om te reageren

Voeg een reactie toe^{Klik hier om je antwoord te annuleren.}