Afbeeldingen

Met meerdere RS-modellen bedient Renault de sportieve automobilist op zijn of haar wenken. Onvergetelijk is de Renault Spider, een zeer zeldzame, puristische roadster. Die roadster was vanwege zijn exclusiviteit niet voor veel mensen weggelegd en sindsdien is de markt voor betaalbare, compacte fun roadsters niet al te best bedeeld geweest. Wie weet er één te noemen van de afgelopen jaren? Renault heeft nu de Wind: een no-nonsense roadster waarvan wij hopen dat hij die fun factor kan bieden waarop wij wachten. Hij is er (nog) niet als RS, maar wél met de motor uit de Twingo RS. Wij voelden hem aan de tand.

Statement.

De kleine Wind maakt een statement dat je niet kunt misinterpreteren. Fun for two, het straalt ervan af. Met een lengte van slechts 3.83 m. is de Fransman echt een ukkie. Gelukkig is hij ook lekker laag: met een hoogte van 1.38 m. is hij maar liefst 9 centimeter lager dan de Twingo RS en dat komt zijn geloofwaardigheid als rijdersauto ten goede, zelfs zonder dat wij nog maar één meter hebben gereden. De hoog oplopende achterkant van de auto maakt hem dynamisch en alle aandacht is in eerste instantie gericht op de cockpit.

In de neus van de Wind herken je de Twingo, maar daarmee houdt de vergelijking wat betreft de buitenkant op. Vanwege zijn afmetingen ontkomt de Wind niet aan een vrij hoge aaibaarheidsfactor. De auto oogt sympathiek maar tegelijkertijd neem je hem wel serieus. Het helpt dat de importeur ons testexemplaar heeft voorzien van een opvallende blauwe lak en Gordini-velgen. Hiermee valt de Wind zeker op, temeer omdat zijn vormgeving verre van saai is. Zijn hardtop zorgt voor een markante vorm. Wij zien dat altijd graag, een auto met een herkenbaar uiterlijk. Enfin, het idee was om het dak open te gooien en lekker te gaan cruisen. Helaas gooide het weer roet in het eten waardoor wij genoodzaakt waren om de Wind in eerste instantie met gesloten hardtop te rijden.

Het betere cockpit gevoel.

Je hebt van die auto’s die bij het instappen meteen uitnodigen tot rijden. De Renault Wind is er zo één. Je zit lekker laag in de (in onze versie) met leer beklede sportstoeltjes en het ietwat grote maar aangenaam aanvoelende stuur en de sportieve tellers zorgen voor het betere cockpit gevoel. Temeer omdat het zicht rondom belabberd is, zoals dat eigenlijk wel hoort bij een roadster. Omdat je geen achterbank hebt en de deuren tot hoog doorlopen, geeft de auto de bestuurder het gevoel dat hij of zij wordt omsloten. Het dak is laag, de stijlen zijn fors en het dashboard is gelukkig geen 1:1 kopie van de Twingo. Alleen het onderste gedeelte van het dashboard is gelijk aan dat van de Twingo maar verder beschikt de Wind over een eigen interieur. Niet over een bijster fantasievol interieur overigens. De vormgeving en kwaliteit zijn prima voor elkaar maar er had naar onze mening best een scheutje meer emotie in gemogen.

Wij schreven zojuist al dat de motor die voor de aandrijving van de Wind zorgt ook in het vooronder van de Twingo RS huist. Het is een atmosferische 1.6 liter zestienklepper die het tot een aardig vermogen van 98 kW/133 pk schopt. Er zijn zat middenklassers die het met een soortgelijk vermogen moeten doen dus wij zijn benieuwd wat de 1148 kg. zware Wind hiermee klaarspeelt. Voorwaar horen wij bij het starten een heel licht gegorgel uit de achterkant van de kleine Fransoos maar bij het optrekken is daar helaas niet al te veel meer van te horen. Wat wel direct opvalt, is dat Renault heeft gekozen voor lekker korte verhoudingen voor de versnellingen. Het toerenverval in de eerste drie versnellingen is zo klein dat wij ons erover verbazen dat de Wind is uitgerust met een vijfbak. Pas in de 4^e en 5^e versnelling worden de verhoudingen langer. Dat moet ook wel, want de Wind moet een topsnelheid van 201 km/u op de teller kunnen zetten. Voordat wij de snelweg opzoeken, besluiten wij nog wat rond te rijden op enkele binnenwegen waarop de Wind direct zijn eerste serieuze punten scoort met zijn lekker zware en directe besturing. Ook het schakelen gaat tot onze vreugde zeer direct en met korte slagen. Dankzij het geringe toerenverval blijft de 1.6 lekker gretig. Hij pakt fel op en rijdt het prettigst in het middenhoge toerengebied. De kleine roadster heeft het duidelijk naar zijn zin en wij ook. Speels hoppen wij van bocht naar bocht en de Wind toont zich een behendig wagentje. Wie de Wind rijdt, zal merken dat Renault echt heeft ingezet op de sportieve rijder. Het onderstel is vrij hard maar daardoor wel lekker communicatief. Wie bochten in een hoger tempo rondt, zal concluderen dat de auto beschikt over meer dan voldoende grip en een stuurgedrag dat lang neutraal blijft alvorens richting onderstuur te schuiven. Tijdens het betere stuurwerk missen wij eigenlijk maar één ding: dat lekkere roffeltje uit de uitlaat wanneer je uit stilstand wegtrekt. Eenmaal op snelheid klinkt de 1.6 een beetje braaf. Het is natuurlijk niet fair om een imposante brul te verwachten uit zo’n klein motortje maar wij blijven erbij dat de engineers van Renault zich iets meer hadden mogen uitleven op akoestisch gebied want nu blijft deze beleving een beetje achter bij het gevoel van de auto. Het drukt de fun factor maar ten dele want sturen doet deze auto prima en daarmee lost hij onze verwachtingen in.

Fun voor twee en een wat bagage mee.

Het weer is inmiddels aardig opgeklaard en dus vinden wij het tijd worden om het dak open te gooien. De Renault Wind heeft slechts 12 seconden nodig om het dak te openen of te sluiten. Het openen van het dak is een fluitje van een cent: de hendel aan het plafond een halve slag draaien, op de knop op het dasboard drukken en that’s it. Ook in deze prijsklasse (de 1.6 16V 133 Exception is leverbaar vanaf 22.990 euro) gaat alles tegenwoordig automatisch. Het openen en sluiten van het dak blijft een leuk schouwspel waarmee je zeker de aandacht trekt. Jammer is het wel dat de Wind stil én op de handrem moet staan om het dak te bedienen. Rijdend kan dit niet. Renault kiest dus voor een relatief dure hardtop en dat is met deze prijs niet vanzelfsprekend. Ondanks zijn bescheiden afmetingen heeft Renault het voor elkaar gekregen om met gesloten én open dak een bagageruimte van 360 liter vrij te houden. Dat kunnen wij in deze klasse betitelen als gigantisch. Okay, de opening is krap en de bagage kan niet al te hoog worden geladen maar desalniettemin blijft het indrukwekkend hoe een volwaardige hardtop zo efficiënt kan worden neergeklapt. Het is overigens maar goed dat er nog een aardige hoeveelheid aan bagage mee kan in de Wind want achter de voorstoelen is geen ruimte beschikbaar. In het interieur kunnen dus echt alleen maar wat losse, kleine spulletjes mee.

Maar wie neemt er nu veel spullen mee als je open gaat rijden? Natuurlijk moet je een roadster rijden met het dak naar beneden. De Wind doet zijn naam eer aan: met het dak open en de ramen naar beneden heeft de wind vrij spel in de cockpit. De lage zit, directe rijeigenschappen en de wind door je haren: dit is betaalbare roadster sensatie! Met een sprint van 0-100 km/u in iets minder dan 10 seconden en genoeg vermogen voor redelijk rappe tussensprintjes biedt de Wind prestaties die je van een kleine roadster mag verwachten. Hij is echter niet zo snel als de Twingo RS, maar dat heeft te maken met zijn hogere gewicht.

Prima in z’n spullen.

De Exception-uitvoering die wij reden beschikt standaard over 17 inch lichtmetalen velgen, een regen- en lichtsensor, tractiecontrole, stabiliteitsregeling, aluminium pedalen, sportstoelen, een boordcomputer, cruise control en automatische airconditioning. Die automatische airco is er één van het overijverige soort. Op de automatische stand blijft hij blazen alsof hij de boel niet gekoeld krijgt, terwijl je al lang geneigd bent om een trui aan te trekken. De handmatige bediening vonden wij lekkerder werken. De uitrusting van de Wind is dik voor elkaar gezien zijn prijs van 22.990 euro. Ons exemplaar was aangekleed met leren bekleding (1.475 euro), stoelverwarming (275 euro) en een volwaardig reservewiel (100 euro). Qua kosten maakt de auto het dus niet te gek en het gemiddelde verbruik van 7.8 l/100 km. is gezien onze zware rechtervoet in deze test zeker niet verkeerd. De fabrieksopgave bedraagt overigens 6.9 l/100 km.

Met recht een fun roadster?

Dat Renault met de RS-reeks een lijn lekker sturende en goed presterende auto’s kan neerzetten dat wisten wij al. Waar wij echter benieuwd naar waren, was of deze Wind zonder RS-label toch een deel van de rijbeleving kan bieden die men van een roadster mag verwachten. De Wind heeft ons na een week rijden absoluut overtuigd. Dit is gewoon een no nonsense roadster zoals het concept bedoeld is. De fun factor is zeker aanwezig en de nadruk ligt zoals dat hoort op het rijden. Dat het interieur niet al te spannend is, wordt ruimschoots gecompenseerd door het weggedrag dat dit wél is. Het is een communicatief bakkie waarmee je niet razendsnel hoeft te gaan om de sensatie te voelen, zeker wanneer je open rijdt. Wij kunnen hem niet op grote onvolkomenheden betrappen want ook qua prijs doet de Wind het prima. Het kan dus gewoon, betaalbaar sportief rijden.

3 Reacties

Voeg een reactie toe^{Klik hier om je antwoord te annuleren.}